‘Simún’, unha das relevelacións poéticas da temporada, preséntase este xoves en Númax

Nuria Vilán Prado, máis coñecida nos circuítos da poesía oral galega baixo o seu alcume de Nuria Vil, dá o salto ao formato libro con Simún, o seu primeiro poemario, publicado por Chan da Pólvora. Trátase dunha edición numerada de 250 exemplares numerados que este xoves, día 17 de marzo, se presenta na libraría de Númax a partir das oito do serán. Canda A autora, estará unha das súas colaboradoras inseparables: Vanessa Glemsel. O volume recolle a paixón pola calidade da edición e a innovación de Chan da Pólvora, con cromatismos ácidos e xogos de perspectivas nos troqueis,aliados cun texto destinado a converterse na gran revelación do ano.

Nuria Vilán presenta o volume este xoves día 17 de marzo na libraría de Númax, nun acto onde estará acompañada por unha das súas máis estreitas colaboradoras, Vaness Glemsel, outra das poetas emerxentes que actualmente traballan en Galicia.

Chan da Pólvora Editora publica Simún despois de que Nuria Vilán Prado formase parte do volume Dentes para a mazá, unha antoloxía de poetas en formación onde compartía espazo con Iago González, Alexandre Fernández, Eilún del Pazo, Daniel Amarelo ou a propia Vanessa Glemsel, creadora esta última coa que Vilán Prado forma unha asombrosa alianza artística de poesía escénica.


 

Luís Cuntin publica ‘O caderno de Daia’, a historia de corenta anos de amor e sublimación

Un libro onde a literatura e a vida se mesturan. Asi é Caderno de Daia, o poemario de Luís Gustavo Cuntín que aparece na colección Onsa de coedicións de Chan da Pólvora, neste caso realizada en colaboración coa Secretaría Xeral de Política Lingüística. O vindeiro mércores, nove de marzo, o libro preséntase, a partir das oito da tarde, no Café Airas Nunes de Santiago de Compostela, nun acto onde participarán o propio autor e Elias Torres Feijó –autor do limiar do volume– xunto a Arturo L. Regueiro, Javier Pérez Carrasco, o editor Antón Lopo e Valentín García, titular de Política Lingüística. En palabras de Torres Feijó, Cuntín “faz um livro clássico, clássico não na convenção; na estatura clássico. Umha estatura alicerçada em todos os ângulos e sensações aprofundadas no amor e no desamor, por todas as idas e chegadas e por todos os abandonos. E com ela, espaços e tempos, paisagens e cronologias, aprofundadas e, ao mesmo tempo, ligadas e isoladas na leitura”. 

O caderno de Daia iniciouse en febreiro de 1975, nos últimos meses da ditadura, cando Luís Cuntín coñece en Redondela a unha compañeira de estudos. Logo, o Caderno desbordase con poemas que se foron dirixindo, pouco a pouco, á personaxe sublimada máis que á persoa. Este complexo proceso, tallado de labirintos afectivos, demorouse máis de trinta anos e pechouse definitivamente no 2008, ao concluír a versión actual.

Non estamos, porén, ante unha autobiografía porque o libro se ramifica no colectivo e atinxe as transformacións lingüísticas e ortográficas do propio país, pero resulta evidente que a cadencia do verso é íntima. Cuntín asegura que desde os catorce anos escribe en clave poética as súas vivencias persoais. Fiel a este principio, o Caderno amósanos que a escrita e a vida poden fundirse como a tinta no papel.

Continúe lendo Luís Cuntin publica ‘O caderno de Daia’, a historia de corenta anos de amor e sublimación

‘Palmeiras, piueiros’ preséntase en Vila Nova da Cerveira este sábado cinco de marzo

Palmeiras, piueiros, o primeiro libro de poesía que pubica Anxo Angueira logo de quince anos, preséntase o próximo sábado cinco de marzo en Vila Nova da Cerveira (Portugal), nun acto no que participa Maria Alonso Seisdedos e no que o autor recitará varios poemas do libro acompañado á guitarra por Sechu. O acto comezará ás catro da tarde (hora portuguesa) e terá lugar na Associaçao Poética Porta XIII de todas as artes.

Angueira levaba quince anos sen publicar poesía ata a aparición deste libro inesperado, cun título onde conviven o que morre e o que renace, o vexetal e o pétreo, o exótico e o enxebre, o coñecido e o por descubrir. O libro, porén, non rompe só un silencio prolongado senón que ofrece unha perspectiva poética global do autor no seu sensenta aniversario. “Calquera fronteira que poidades imaxinar ou coñecer, calquera cicatriz que en falso fose cosida é rebentada pola forza desta escritura”, asegura Chus Pato respecto dos poemas de Angueira nas achegas das Contornas que pechan o volume, apartado que comparte coa reveladora entrevista de Xabier Cordal e a autopoética do propio poeta.