Categoría: Novidades

Catro autor*s que publicaron no ano 2025 en Chan da Pólvora, Ana Romaní, Gonzalo Hermo, Andrea Nunes Brións e Lorena Souto, optan aos premios Arri[t]mar, un proxecto desenvolvido pola Escola de Idiomas de Santiago co obxectivo divulgar a música e a poesía galego–portuguesas actuais, e aproximar a cultura dos dous países dentro dos vínculos coa lusofonía. É a primeira vez que catro autror*s publicados pola mesma editorial optan a estes galardóns, do que son finalistas un total de dez poemas de autoras como Pilar Pallarés ou Lupe Gómez.

Ana Romaní opta ao galardón polo poema “Recoñezo entre a maleza”, pertencente ao poemario Love me tender, que Chan da Pólvora editou na colección Cova da lontra. Andrea Nunes Brión opta con “Un mar que soña”, de Mapa da estría, libro que acaba de recibir o Premio Follas Novas ao mellor poemario do ano 2025. Pola súa banda, Gonzalo Hermo chega ao Arr[t]mar con “Rito de pasaxe”, incluído no seu libro Un xesto de tenrura , que lle valeu o Premio González Garcés. Por último, Lorena Souto foi elixida polo poema “O brillo dolorosamente incisivo da raxeira”, de Exuvia e saliva., un conxunto de poemas que recibiu neste mes de abril o premio da Crítica española ao mellor poemario en galego.

---

 

Mapa da estría, de Andrea Nunes Brións, foi elixido o mellor poemario do 2025 polo xurado dos Premios Follas Novas, que convocan as asociacións de escritores, libreiros e editores. O galardón únese ao premio da crítica española para Exuvia e saliva, de Lorena Souto, e colocan os títulos de Chan da Pólvora Editora no cumio da poesía galega, precisamente cando o selo culmina a súa acción editorial. A estes recoñecementos súmanse as candidaturas de catro poemas publicados pola editora para os premios Arri[t]mar, no que son finalistas Ana Romaní polo poema “Recoñezo entre a maleza” –do poemario Love me tender–, Andrea Nunes Brións por “Un mar que soña” –de Mapa da estría–, Gonzalo Hermo por “Rito de pasaxe” (de Un xesto de tenrura) e Lorena Souto por “O brillo dolorosamente incisivo da raxeira” –de Exuvia e saliva. Ningunha editorial conseguira, ata agora, unha presenza tan avultada neste certame que reúne a música e mais a poesía de Galicia e Portugal.

Andrea Nunes Brións entende o premio Follas Novas non só como un recoñecemento individual senón “como unha celebración das voces que escribimos desde as marxes, desde os afectos e desde outras formas de habitar o mundo”. Para a autora de Mapa da estría, convertido nun auténtico best-seller da poesía galega no último ano,  “a poesía é un espazo de liberdade,de denuncia e tamén de acubillo. Por iso está distinción dame azos para seguir escribiendo en tempos de tanta hostilidade”.

---

 

Lupe Gómez (Fisteus, Curtis, 1972) é unha das voces máis celebradas da poesía galega das últimas décadas, cunha obra que comprende tanto a narrativa, o verso, o ensaio ou o teatro. Hai agora 25 anos, en 2001, publicaba un dos libros que marcaron unha época. Titulábase Fisteus era un mundo e nel a escritora reconstruía a súa infancia e a vida familiar na década dos anos setenta, nun relato de gran poder emocional e conmovedoras imaxes. Noudelo e Ribón celebra eses 25 anos cun volume de edición esmerada onde se incorpora tamén material inédito.

Continúe lendo Noudelo e Ribón celebra os 25 anos de ‘Fisteus era un mundo’, de Lupe Gómez

A Fundación Didac de Santiago de Compostela (Rúa Pérez Constanti 12) acollerá o vindeiro mércores de 27 de maio a presentación de Monte aberto, o libro co que Carlos Amado regresa á poesía tras máis de dúas décadas de afastamento. O acto, que terá lugar a partir das 19 horas, contará coa presenza de Anxos Sumai , encargada de indagar nas claves deste libro conmovedor e brillante.

“O amor debe entrar no monte / ata o lugar máis remoto da palabra”, escribe Carlos Amado nun dos poemas de Monte aberto, o novo título co que Chan da Pólvora redimensiona a colección Rabo de Egua. Os seus poemas teñen unha epiderme delicada e un corazón que latexa impetuoso como unha manda de animais salvaxes.

O título fai referencia a un espazo comunal, un lugar sen propiedade onde os corpos se entregan libremente ao coñecemento. A natureza abrolla en cada verso e o poema respira como un bosque silencioso, pleno, lúdico e feliz. Carlos Amado volve entregarnos a súa intensidade e faino cunha evocación inesquecible sobre o amor, o desexo e a poesía.

Carlos Amado

Carlos Amado (Vilariño, O Hío, 1968) deuse a coñecer como poeta nos anos noventa, cando publica títulos como O redello que tece a terra, que o colocaron entre as voces máis singulares do momento. Nesa época, publica tamén reseñas culturais e ensaios de historiografía músical na Revista das Letras. Fundou a plataforma Musicadora, centrada na cultura dixital e na música de síntese. Coordenou e redactou o volume Selectronic.gal (2011), que sistematizou o corpus da produción musical electrónica en Galicia. Entre 2018 e 2025 comprometeuse na programación de eventos no emblemático espazo do Aturuxo, en Bueu. Actualmente, exerce de taberneiro no Rapeta, no seu O Hío natal.

---

 

Dous volumes publicados por Chan da Pólvora, Mapa da Estría de Andrea Nunes Brións e Autorretrato de vermello de Anne Carson, son finalistas dos premios Follas Novas, que promoven a Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG), a Asociación Galega de Editoras (AGE) e a Federación de Librarías de Galicia (FLG). A entrega dos galardóns terá lugar o vindeiro 9 de maio no Teatro Principal de Santiago de Compostela. Mapa da estría, un libro que está a converterse nun auténtico best-seller da poesía galega, aspira a conseguir o Premio do mellor poemario do ano, mentres que Autorretrato de vermello, que foi traducido ao galego por Jesús Castro Yáñez, foi seleccionado no apartado do libro mellor editado.

Sharon Olds, unha poeta de culto na literatura anglosaxona actual, chega por vez primeira ao galego e faino con Baladaz, o seu libro máis recente, publicado en 2022 e ata agora inédito en calquera das linguas peninsulares. Finalista do National Book Award for Poetry e do Griffin Poetry Prize, Baladaz incide nos temas habituais desta escritora provocadora e polémica, afondando en cuestións como o amor, a familia ou a represión, ademais dunha visión persoal sobre a pandemia do Covid-19. Os poemas, traducidos por Antón Lopo, saen publicados en dous volumes. O primeiro inclúe as tres primeiras partes: Cuarentena, Baladaz de Amherst e, precisamente, Baladaz.

Estamos ante unha obra concibida desde as regras do xogo infantil onde a autora desenvolve algunhas das súas obsesións, con personaxes xa característicos como Carl (o seu ex compañeiro) ou unha nai insensible. Complexo na estrutura e de longuísimo alento, Baladaz aparece en dous volumes, dos cales este primeiro recolle a súa experencia no confinamento e máis unha enxeñosa visita á admirada Emily Dickinson en Amherst.

Olds escribe sobre o seu corpo, a súa imaxe e a autoaceptación de envellecer, pero tamén sobre o racismo e compromiso político, sobre a ética, o maltrato, a educación, os medos ou as herdanzas que reciben as fillas do capitalismo. Cun inconfundible estilo directo, logra que nos sintamos partícipes do seu mundo e das súas inquedanzas ata econstruír comunalmente a súa vida, con brillantez e humor, mediante a literatura. 

A publicación de Baladaz únese ao proxecto de traducións de Chan da Pólvora para poñer en galego algunhas das autoras clave na poesía contemporánea en inglés, como Louise Glück ou Anne Carson.